kieszenie pełne czereśni

Skype

2012-02-14T02:20:00.000-08:00

Ktoś kiedyś wymyślił komunikator zwany "Skype". Pewnie gdybym zapytała się cioci Wikipedii to bym uzyskała nawet odpowiedź kto to był. Nie ważne kim był ważne, że wymyślił coś wspaniałego za co ogromnie mu dziękuję. Gdy mieszkałam w Polsce nie miał on dla mnie aż tak wielkiego znaczenia ale teraz na obczyźnie trudno mi sobie wyobrazić sobie rozmowy telefoniczne bez niego.

Mieszkając w Polsce osobą z którą rozmawiałam najczęściej była Klaudia. Tak, ona za zachodniej granicy zawsze umiała poprawić mi humor. Nasze rozmowy najczęściej kończyły się wtedy gdy jedna z nas zasypiała przed komputerem.

Klaudia z serii "cycki" ;)

A oto Antek. Antka N poznałam w pociągu jadąc z innymi harcerzami do Torunia podczas Zlotu XX lecia ZHR. Z pośród prawie 4 tys harcerzy poznałam jego. Teraz niestety nasz kontakt trochę się urwał ale i tak dziękuję mu za zaśpiewanie kiedyś najwspanialszej piosenki jaką kiedyś słyszałam a mianowicie "Iris"! ;) Dzięki Ci Antek.

Eryk. Tak to był pierwsza i raczej ostatnia sytuacja kiedy zatęskniłam na obczyźnie za domem. Sąsiedzi w moim życiu znaczyli dużo a gdy zobaczyłam Eryka który powiedział "Marta, ja muszę się bawić sam Twoimi maskotkami u Ciebie w pokoju bo Ciebie nie ma" to aż chciałam zapłakać.

A oto Polska Krzeniów! ;)

Andrzej W. Tutaj pominiemy komentarz :D

"Zdrowie"

I do tej pory pamiętamy czasy gdy Klaudia G spytała się Andrzeja "Dlaczego masz tęcze na ścianie?" ;p

A oto osoba która jest praktycznie 20 min drogi samochodem ode mnie. Robert. Nowy członek rodziny Fitzek.

Mapa Niemiec musi być na ścianie rzecz jasna. ;)

Bezgraniczna radość.

A oto Dagmara Sz. Po marudzę trochę i powiem, iż Dagmara ma złej jakości kamerkę, lepiej jest być w jej pokoju niż patrzeć się na niego za ekranu.

"lubię to".

"Cześć Marta K to jest Marta B" ;)

a tutaj Dagmara Sz śpiewa "Jaki był ten dzień" z dedykacja dla mnie.

Rozmowa międzynarodowa Niemcy - Bośnia i Hercegowina. Temat "nijaki", język rozmowy bośniacko- niemiecki. Powtórka, marzec, Frankfurt an Main! ;)

I oto ja. Dziecko za kamerki.

mój pokój jak by go ktoś nie widział.

Grzeczna Marta.

Marta i bachorki ;)Ż

2012-02-07T04:53:00.000-08:00

Gdy zaczynał się poprzedni tydzień myślałam, że go nie przeżyję. Hostka wyjeżdżała na 4 dni do rodziny i ja zostałam w domu sama z hostem i dzieciakami. Myślałam, że nie damy rady. Ja i host. Ale szczerze udało się! Dom jest cały, my i dzieciaki też. Początek zapowiadał się źle ponieważ Anna zachorowała ale po dwóch dniach wszystko powróciło do normy. Anna miała wirusa który potem przeniósł się na hostkę, mnie, Roberta a teraz na Paula. Od soboty miałam wolne ponieważ hostka wróciła z rodzicami więc oni zajeli się dzieciakami.
Mnie w weekend odwiedził Robert. W niedziele wybraliśmy się na spacer który okazał się małą wędrówką. Przeszliśmy łącznie 8 km, w Słońcu i mrozie. Zdjęcie powyżej zrobiłam ja, w niedziele swoim najwspanialszym telefonem.
Wszystkim życzę miłego weekendu ! ;)

w górach jest wszystko co kocham

2012-01-31T13:02:00.000-08:00

A oto relacja z 2009 roku kiedy to wraz z wolontariuszami z DPSu wybraliśmy się do Zakopanego. Zdjęć z Zakopanego nie dodam bo jakie jest to miasto każdy wie (no może kiedyś dodam^^). Tatry. Jak widać poniżej piękne.

Dnia ostatniego wybrałam się na samotną dwu godzinną wędrówkę. Wszyscy byli zmęczeni a że mieliśmy czas wolny to co będę siedzieć w pokoju. Trzeba iść w góry.

Dolina Małej Łąka- czerwiec 2009 roku.

i tak dla zestawiane, to samo miejsce, rok wcześniej w maju. (data jest zła ale to zdjęcie pochodzi z aparatu kolegi).

i na koniec - autorka ;)

Biedronka.

2012-01-25T13:31:00.000-08:00

Biedronka. I nie, nie siedzi na księżycu tylko na moim suficie około godziny 00:40. Niestety gdy rano się obudziłam już jej było.

Zimowy weekend?

2012-01-17T11:08:00.000-08:00

Weekend zimowy czyli trzeba powiedzieć - bardzo ładną wiosnę mamy tej zimy ! ;D

Dzień zaczeliśmy z dzieciakami od śniadania i zrobienia sobie kilku zdjęć. Dzieci kochają zdjęcia co widać poniżej.

ładnie razem wyglądamy ;)

Idziemy się bawić ! Zdjęcie sytuacyjne - "Marta, szybciej".

Kolega pomaga koleżance.

Brat pomaga siostrze.

Kumpel pomaga kumplowi.

Siostra pomaga bratu.

"To ja poleżę a ty prowadź" ;)

Odwiedził nas Robert. Dzieciaki bardzo go polubiły (tak samo jak moi hości którzy powiedzieli, że ma chłopak podejście do dzieci) i nawet w niedziele przy kąpieli Anna zadała mi pytanie "Wo ist Robert?".

"Wy kręćcie a ja poleżę" ;)

Robimy sobie mięśnie.

Pierwsze w Polsce.

2012-01-09T07:03:00.000-08:00

Post ten powinien powstać 3 tygodnie temu kiedy to wróciłam do Polski na święta. Przeszkodził mi niestety brak internetu i post ważniejszy o górach.

Pierwsze dwa dni spędziłam z rodzina i sąsiadami. Dnia drugiego zostałam obudzona o 8 słowami sąsiadki "idź pilnuj Eryka", poszłam. Nie widziałam mojego kochanego dziecka 5 miesięcy i przyznam iż troszeczkę się zmienił.

Pierwsze zdjęcie w historii z Mateuszem K - "cuzamen" ;D

Po pasterce. Pierwszy raz zrobiłam zdjęcie świebodzickiemu ratuszowi nocą.

Pierwszy spacer po mieście.

Pierwsi napotkani znajomi na mieście. Oczywiście harcerze. Od lewej - Klaudia, Benia i Mateusz ps "Brat".

Tak, nasz rynek jest piękny.

Choinki pozazdrościli, zwłaszcza mieszkańcy Wałbrzycha ! :D

Pierwsza pizza w Polsce i to z SOSEM!

Moja babcia podczas mojej nieobecności przygarnęła psiaka ze schroniska o imieniu "Gucio". Tak, Gucia widziałam pierwszy raz. Zdjęcie sytuacyjne. Gucio przygląda się mojemu Mateuszkowi z zaciekawieniem (dla nie wiedzących - Mateuszek to mój samochód).

Pierwsza "sweet focia" i to w lustrze z Dagmarą Szczygło. Dziękuję, iż mogłam skorzystać z Twojego prysznica.

Pierwsza focia pod Dagmary domem.

I pierwsza czekając na busa do Strzegomia.

Zima sezon 2011/2012 w Polsce. 12 stopni Celsjusza. Słonecznie. No przecież to normalne.

A tak oto pożegnały mnie Świebodzice.

PS. Przepraszam ale nie mogłam się oprzeć. Pozdrawiam mieszkańców Wałbrzycha. Widziałam na żywo - nie było lepiej.

w górach jest wszystko co kocham

2011-12-31T07:58:00.000-08:00

Po powrocie do Polski miały się okazać posty o tematyce Polski, harcerzy i zabawy. Spokojnie jeszcze się ukażą.

Ostatnie dni roku spędziłam w Karkonoszach. Dla tych z daleka Karkonosze są zachodnią częścią położoną przy pograniczu z Czechami.

Zdjęcie z dedykacją dla tych którzy mają dzisiaj za oknem taki widok z temperaturą powyżej 5 stopni.Celsjusza. Zdjęcie z dzisiejszego spaceru. Wczoraj jednak było inaczej :)

Wyprawę zaczęliśmy w Karpaczu.

Zdjęcie po lewej zrobione około godz 14 a po prawej około godz 8 45.

Zwiedzałam już kiedyś to muzeum więc bardzo polecam.

Jedziemy :D

Karkonosze.

No to kto mi kupi? ;D

Świątynia Wang. Zwiedzałam już ją trzy razy i uważam, że ta świątynia ma to coś w sobie. Na stronie znajdziecie rozpiskę imprez oraz historię.

Chowam się. Prawie jak w Narnii.

Szlak proponowany - "czarny", było wesoło i niebezpiecznie.

Mały Staw.

Ci którzy oglądali film "Cisza" wiedzą, że jest to stopień najniebezpieczniejszy.

A oto Marta w Samotni. Loki od śniegu i poliki bardziej czerwone niż pomidor ;D

Samotnia. Schronisko najbardziej ukochane przez turystów.

Lód. To przez niego nie doszliśmy do celu.

Ci państwo zrezygnowali tak samo jak my.

Strzecha Akademicka.

Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe - czyli GOPR jedzie na akcje.

Czy wypożyczą Pana Instruktora niekoniecznie do nauki jazdy na nartach? ;D

Sezon w pełni.

Dom marzeń. W nim musi być przytulnie.

Uważam iż było to najlepsze zakończenie roku jakie mogłam sobie wymarzyć!

PS. Za zakończenie roku powiem, iż nie rozumiem dwóch rzeczy. A mianowicie matematyki i mężczyzn. Gdzie to pierwsze w jakimś stopniu można jeszcze jakoś ogarnąć to tego drugiego wcale (przykro mi chłopcy^^). W kończącym roku ukończyłam z wielkim "bum" liceum które niby wykształciło mnie ogólnie, zmieniłam hufiec, zdobyłam stopień Harcerki Orlej, zostałam wychowawcą kolonijnym, zwiedziłam duży kawałek Polski, zostałam Au Pair w Niemczech i chyba się zakochałam.

Wam w Nowym Roku życzę radości, szczęścia i wiary w swoje siły i zamiary.

Święta cz. 2

2011-12-17T15:41:00.000-08:00

Pamiętam jak w lipcu wyjeżdżałam do Niemiec i mówiłem sobie - będę dużo pisała na blogu. No nie wyszło. Pamiętaj jak dziś dzień kiedy wyjeżdżałam a jutro po 5 miesiącach już wracam do domu. Mam mieszane uczucia co do tego czy chcę tam jechać ale jakoś przeżyjemy.

Tematem ostatniego posta z Niemiec w tym roku będzie Weihnachtsmarkt. Czyli tradycyjny niemiecki festyn świąteczny. Na wstępie powiem, że mój aparat umarł śmiercią naturalna. Dlatego, też zdjęcia będę przeplatane, raz z aparatu raz z telefonu a na koniec kilka zdjęć z internetu :D

Tradycją tego okresu jest pice grzanego wina zwanego Glühwein. Smak może nie jest za dobry (jak dla mnie) ale tradycja to tradycja.

Owoce oblane w czekoladzie ! Pyszne! Cena odstrasza ale dwa razy mogłam sobie pozwolić :D

Lubię ten sklep. Cały rok panuje w nim wystrój świąteczny, ceny nawet dostępne. Można tam znaleźć, świetne rzeczy na prezent, do wystroju domu czy nawet jedzenia :D Ja zainwestowałam w kubek z matrioszką.

Jabłka. Polane likierem i maczane w posypce. Koszt 1 €, zabawa dla dzieci - 1 godzina.

Bielefeld.

PS. A jak spędziłam ostatni dzień. W pracy. Wybrałam się z dzieciakami na ostatnie świąteczne zakupy. Wieczorem siedziałam z hostem i 10o latkiem (gościem w naszym domu) w salonie i oglądaliśmy "Super Talent", ja popijałam piwo ze Sprite. I było miło. Nawet mi trochę szkoda wyjeżdżać. Do usłyszenia w Polsce.

Święta cz.1

2011-12-09T05:02:00.000-08:00

Ten post miał powstać już dawno ale jakoś trudno było mi się do tego zabrać. Dom. Lubię swój aktualny dom. I nie tylko dlatego, że posiadamy restaurację. Na zdjęciach będą widniały elementy świąteczne, ponieważ taką dekorację już posiadamy.

Tak. Anna jadła kanapkę z Nutellą :)

Restauracja. Szczerze mówiąc bardzo podoba mi się jej wystrój.

Kolacja.

"chór aniołów" :)

Warzywa. Jedna z moich kolacji. Najbardziej smakowały mi pieczarki.

Nocą efekt jest lepszy ale jakoś tego nie uchwyciłam.

Deser. To ciasto jest bardzo smaczne. Więc jeżeli ktoś będzie przypadkiem w restauracji i polecam właśnie je.

Kolejna kolacja.

Mam dietę ale nie mogłam się oprzeć.

Ogród piwny.

Nie wiem jak to się nazywa ale jest to ciasto francuskie z nadzieniem podobnym do naszych uszek. Przepyszne.

Grzane wino :D

Maskotki. Podstawa dzieciństwa.

Mali patrioci. Polską flagę przywiozę im z Polski.

I znowu kolacja.

Przepraszam, że niektóre zdjęcia nie są dobrej jakości ale mój aparat odmówił współpracy i musiałam zadowolić się zdjęciami z telefonu.

liczy się pomysł.

2011-11-28T14:35:00.000-08:00

Ostatnio osoba której opowiadałam co robię w Niemczech zadała mi w sumie dobre pytanie. Kim jest Au Pair i co robi. Więc z tej okazji dla wszystkich nie wiedzących trochę informacji z Wikipedii :)

Au Pair - program łączący cechy wymiany młodzieży i programu zatrudnienia cudzoziemców, w którym uczestnicy otrzymują darmowe zakwaterowanie i wyżywienie, a czasami również niewielkie kieszonkowe od rodziny goszczącej, w zamian podejmując się udziału w pracach domowych i opieki nad dziećmi. W ramach programu au pair wyjeżdżają najczęściej dziewczyny, choć zauważa się coraz więcej chłopców chętnych do wyjazdu jako au pair. Założeniem programu jest to, że au pair traktowany jest przez goszczącą go rodzinę jako członek rodziny, a nie jako pomoc domowa. Celem wyjazdu w ramach programu au pair jest nauka języka obcego oraz poznanie kultury. W większości krajach nie ma obowiązku skorzystania z usług agencji au pair, wiec rodzinę można poszukać na własną rękę. Wyjątkiem jest USA, ponieważ tylko wybrane agencje au pair mogą wystąpić o wizę J-1, która umożliwia pobyt w USA w ramach programu au pair.

Pewnie sobie myślicie, że mam świetne kontakty z dzieciakami. No tak nie jest. Ale potrafię im zorganizować czas na wesoło więc nie jest tak źle. Ważne, żeby się nie nudzić.

Dlaczego Au Pair? Uważam,że jest to świetny sposób na naukę języka, poznania wspaniałych ludzi a co najważniejsze - zobaczenia wielu ciekawych miejsc. Po Niemczech szykuję się na podbój Włoch, Wielkiej Brytanii i na końcu USA.

W pierwszej rodzinie pracowałam tylko miesiąc bo jakoś się do nich przekonałam. Pracowałam od 7 rano do 7 wieczorem więc w sumie nie ma o czym pisać. Nie pasowało mi to więc ich zostawiłam.

Z Mischą.

z Anniką.

Obecnie pracuję w rodzinie którą uważam za wspaniałą. Dzieci to trzy letnie bliźniaki, tata rodowity Niemiec (czego po jego zachowaniu nie widać), mama Polka. Opisując tydzień zacznę od tego, że poniedziałek mam wolny ponieważ, hości są właściciela restauracji a w poniedziałek jest ona zamknięta. Od wtorku do piątku pracuję od godziny 15. Spędzam czas z dziećmi do 19ej, jemy kolacje i o 20 dzieci są już w łóżeczkach. Czasami sprzątam do południa ale zajmuje mi to godzinkę więc reszta czasu jest dla mnie. Gorzej jest w weekendy. Muszę pracować od 12. Wtedy zabieram dzieci na miasto, spacer, karuzela itd.

rodzinka w komplecie :) / Zaczynaliśmy Oktoberfest/.

PS. W sobotę podczas dyskoteki "Polska Noc" poznałam chłopaka, polaka, który też jest Au Pair. Nigdy nie sądziłam, że akurat w Niemczech uda mi się poznać chłopaka wykonującego taki zawód, bardziej sądziłam, że w USA a tym bardziej, nie myślałam, że będzie to Polak.

2011-11-17T03:13:00.000-08:00

Miał być post, ale nie ma. Za to jest odliczanie. Dokładnie za 36 dni,11 godz,50 min i 26 sek będą

Święta Bożego Narodzenia!!

postanowienie: biorę się za siebie ! :)

11.

2011-11-11T13:06:00.000-08:00

Zastanawia mnie dlaczego w Polsce ludzie nie cieszą się podczas obchodów rocznicy 11 listopada 1918 roku. Polacy jak to Polacy zamiast się cieszyć, że odzyskaliśmy niepodległość to oni użalają się nad swoim losem i wspominają jak to ta niepodległość została im zabrana. Obchody tego święta powinny wyglądać całkiem inaczej. Miejmy nadzieję, że tak się kiedyś stanie i że nawet ja tego doczekam.

Czekałam na ten dzień pół obozu. Dnia ósmego flaga na podobozie zaczęła powiewać.

2011-10-17T14:23:00.000-07:00

Bilefeld. Moja rodzina prowadzi restaurację w której podają bardzo dobre jedzenie więc zapraszam :) /reklama/.

koniec reklamy.

Wolny poniedziałek. Było miło wraz z Justyną i Jannine.

Wyglądam jak bym zbierała na bułkę aczkolwiek ja mówię 'poczekaj, poczekaj'.

Opisze trochę Bilefelt, przecież mam tutaj mieszkać przez te kilka miesięcy.

Po pierwsze i najważniejsze, stąd pochodzi dr. Oetker! Tak, tutaj mieszkał i tutaj powstała jego fabryka którą teraz zarządzają jego potomkowie. Idąc wieczorem można poczuć na ulicy zapach budyniu śmietankowego ;D Więcej historii tutaj.

A oto kościół który mijam często idąc na stare miasto. Jest to zabytkowy kościół ewangeliczny. Co mnie w nim zachwyca - jego skromność - ci jest normalne w kościele ewangelickim ale trzeba zauważyć, że tutaj nawet kościoły katolickie są skromne.

Księga modlitw, próśb (których jest najwięcej) skierowanych do Boga. Po polsku tez kilka się znalazło.

Do końca miesiąca odbywa się wystawa pt "Picasso".

Ogród muzeum. Miejsce odpoczynku miejscowych studentów oraz mieszkańców.

I jak to w Niemczech. Rowery.

Centrum. Jahnplatz.

Na samym początku myślałam, że ktoś po prostu wybił szybę w jakimś opuszczonym pomieszczeniu ..

jednak okazało się, iz jest to ogród piwny restauracji.

Ratusz. Nie chciało mi się przechodzić na druga stronę - lenistwo.

ach no i nawet element Wielkiej Brytanii się znalazł.

A tu napiszę, że w zeszły weekend byłam u cioci w Düsseldorfie. Miasto jak miasto. Niczym nadzwyczajnym nie nie zaskoczyło.

Moim przewodnikiem był Łukasz, sąsiad mojej cioci który dzień wcześniej obchodził dwudzieste urodziny.

Kupię Lecha. Nie! Musisz kupić niemieckie piwo.

A to tunel prowadzący na jeden z przystanków. Mozaika ze zdjęć.

Na zdjęciach widniały miasta świata, ludzie (począwszy od Jana Pawła II po Obame po ludzi zwyczajnych).

No i skoro mamy Oktobafest:

Martunia.

Martunia i host papa :)

2011-10-03T12:46:00.000-07:00

Moje blogowanie wygląda jak wygląda. Nic nadzwyczajnego. Wiec teraz jestem sama sobie winna i mam trochę do nadrobienia.

W lipcu a dokładnie 26 wyjechałam do Niemic aby zacząć prace jako Au Pair. Szczerze? W owej rodzinie popracowałam miesiąc i więcej nie dałam rady a i w połowie nie chciałam.

Oto Mischa.

A oto Annika.

Dom. Part 1. Pokój zimowy.

Tą część domu lubiałam ;)

Floki.

No życie się mówi. Kolejny miesiąc pracowałam w Restauracji w tzw „mieście króli”. Praca jak praca.

Zamek w Koningstein.

Lubię wąskie uliczki.

Uważam również, że mój aparat robi dobre zdjęcia.

Ale to nie jest ważne. Ważne jest to co zobaczyłam i kogo poznałam.

Teraz sprawy przyjemne. Po pierwsze. Frankfurt nad Menem. Wiem, że kocham góry i uwielbiam ciszę w nich panującą ale duże miasta tez mają swoje uroki. Co w nich lubię. Różnorodność kulturową , rasową i religijna jaka mogłam tam zobaczyć. W Polskich dużych miastach ta różnorodność tak bardzo nie rzuca się w oczy. Oczywiście miałam na twarzy uśmiech słysząc Polaków i mając możliwość porozmawiania z nimi po polsku i wymienienia swojej opina na jakiś temat.

Zdjęcie z dachu jednej z Galerii rzecz jasna obowiązkowe.

Akurat tego dnia we Frankfurcie odbywała się Parada Równości z w związku z czym można było zobaczyć wiele par ubranych w tęczowe flagi.

Turecki obiad.

Zdjęcie typu "o mamo, co ja tu robię".

W sumie podoba mi się pomysł przyczepiania przez zakochanych kłódek na moście. Może to naprawdę ma jakąś moc?

o jedzeniu tez czasem napiszę.

Party nad Menem.

A po drugie dziękuję osobie która przeżyła ze mną wiele w Polsce a teraz przeżywa w Niemczech.

Klaudia, dziękuję Ci !

Martunia.

I na koniec. Teraz znowu jestem Au Pair u niemieckiej rodziny która wydaje się być świetna. Mam nowych znajomych i zaczynam Oktoberfest :)

2011-05-29T11:34:00.001-07:00

„Prowadzi mnie od lat niewidzialna siła, która nadaje sens i karze trwać…”.
Harcerstwo. Nie nie mam zamiaru opisywać w tym poście czym jest organizacja harcerska, nie będę także nikogo namawiać do bycia harcerzem czy harcerką. Nie będę opisywać jakie zalety ma ta największa młodzieżowa organizacja świata. Nie będę zastanawiać się jaki fenomen kryje się w tej organizacji, że już od ponad stu lat młodzi ludzie ze 158 krajów świata razem dążą do podobnych celów. Opisze swój dość krótki harcerski „życiorys”.
Moja przygoda z harcerstwem zaczęła się 23. 03. 2004 roku kiedy to pierwszy raz pojawiłam się na zbiórce 1 ŚDH „Światło” która należy do Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Oczywiście harcerstwo uroczyło mnie swym wdziękiem wcześniej kiedy to w telewizja jako mała dziewczyna zobaczyłam dumnie kroczących młodych ludzi, ubranych jednolicie i śpiewających dość dobrze jakaś przyśpiewkę. Już wtedy pomyślałam sobie „i ja tak też wyglądać będę”. I stało się. Po przeczytaniu plakatu w swojej szkole podstawowej pojawiłam się na pierwszej zbiórce. ZHR nie ma drużyn koedukacyjnych więc na zbiórce były same dziewczynki w szarych mundurach i żółtych wiwijkach. Oczywiście byłam pod wielkim wrażeniem i zostałam. Czas płynął a Marta dorosła nawet do pełnienia funkcji zastępowej. Tu trzeba zauważyć ze pierwszym moim wyjazdem harcerskim był o dziwo kurs zastępowych. W maju 2006 rok wraz z drużyna pojechaliśmy pełnić służbę informacyjna podczas Białej Służby czyli służby jaka pełnią harcerze podczas pielgrzymek Ojca Świętego do kraju. Przeżyłam to bardzo mocno bo jednak nie zawsze można zobaczyć Papieża z odległości kilku metrów. I już wtedy pomyślałam po służbie medycznej. W styczniu 2007 roku przyboczna „Światła” Joanna postanowiła odejść i stworzyć własna drużynę a, że Marta lepiej dogadywała się z Joanna niż drużynową „Światła” to odeszłam razem z nią i w taki sposób zaczęła się era 3 ŚDH „Bądź Gotów” gdzie pełniłam funkcje przybocznej i przez pewien okres prowadziłam szóstkę zuchową. „BG” działały dość dobrze. Jeździły na wiele rajdów, biwaków i obozów. Ale mi osobiście w pamięci najbardziej zostanie nasz pobyt na zlocie XX lecia ZHR. Widok 4 tysięcy harcerzy w jednym miejscu był dla mnie czymś niesamowitym. Cała organizacja Zlotu bardzo mi się podobała a zwłaszcza gra miejska w Toruniu i wizyta harcerza ZHRu Szymona Majewskiego . Niestety niektóre rzeczy które są piękne nie trwają wiecznie. W styczniu 2010 roku Joanna musiała ustąpić z funkcji drużynowe(do tej pory nie zgadzam się z dość absurdalnym argumentem instruktorek Dolnośląskiej Chorągwi Harcerek ale nie wracajmy do tego^^)j i na jej miejsce zostałam wyznaczona ja. Nie był to udany okres w mym życiu może dlatego ze po prostu nie byłam gotowa być drużynowa. Teraz wiem ze to głupota i że gdybym bardzo się zmobilizowała to dala bym rade ale czasu się nie cofnie i nie ma co gdybać co by było gdyby. Po zrezygnowaniu Marty z funkcji drużynowej „BG” została rozwiązana. Wtedy w lutym 2010 roku Marta która nie chciała zrezygnować z harcerstwa powiększyła szeregi Związku Harcerstwa Polskiego (nie będę rozpisywała się jakie są różnice miedzy ZHR, ZHP i innymi polskimi organizacjami harcerskim bo nie czas na to). Po namowie jednej z koleżanek druhen wstąpiłam do 69 ŚDW „Eskulap” działającej przy hufcu Wałbrzych. W tej drużynie zrealizować jedno ze swoich celów i ukończyła kurs pierwszej pomocy otrzymując tym samy Brązowa Odznakę Ratowniczą ZHP. I tu podam jeden (to tylko przykład) z plusów ZHP nad ZHR. Kursy ZHPowskiego HSR są ogólnie dostępne i odbywają się w wielu miastach kraju a na kurs ZHRowskiego HOPRu musiała bym się wybrać gdzieś dalej niż do Wrocławia. Oczywiście jak to zawsze Marciee się cos nie podobało w działaniu tej drużyny i odeszła, przeniosła się do Hufca Świdnica w którym jest obecnie. Powiększyłam szeregi 9 ŚDSH „Agrikola” i 17 pDH „Źródło” (gdzie na papierze byłam przyboczną :D) ale współpraca moja z tymi drużynami nie wypaliła i aktualnie to nie jestem w żadnej drużynie. Oczywiście przydział służbowy mam jest nim Szczep Harcerski „Imago” i uczęszczam nawet na zbiorki Kręgu Instruktorskiego „Mrówkojady” (tak to ten KI który ma zbiorki we czwartki o 18 30 w dużej harcówce w hufcu :P). Aktualnie jestem na etapie zamykania stopnia HO, realizacji próby na pwd, przygotowywania się na obóz szczepu gdzie jestem wychowawca i zakładania drużyny wędrowniczej od podstaw. Tak założę drużynę i mam nadzieje ze mi to wyjdzie ale liczę na pomoc niektórych ludzi rzecz jasna).
Marta od 2004 roku była na 36 weekendowych wyjazdach harcerskich (bądź dłuższych) czyt. Rajd, biwak, obóz, kurs itd..
Pomysł na tego posta powstał po udzieleniu „wywiadu” dla dh Doroty dla potrzeb jej pracy magisterskiej.
I na koniec kilka słów skieruje do harcerzy – Pamiętaj! Nie ważne w jakiej organizacji harcerskiej jesteś, jaki nosisz krzyż czy kolor munduru!! Harcerstwo łączy a nie dzieli. Pamiętaj, że każda organizacja harcerska jest sobie równa... Każda wychowuje nas tak samo. Pamiętaj, ze każdy harcerz czy harcerka to młody, zdeterminowany człowiek dążący do jakiegoś obranego przez siebie celu- może jest człowiekiem podobnym do Ciebie? A jak nie pamiętasz to przypomnij sobie słowa towarzyszące wszystkim skautom na całym świecie podczas obchodów w 2007 roku 100 lecia skautingu, że jest „Jeden świat i jedno przyrzeczenie”.

Pierwszy rajd.

Trzecia pielgrzymka do Trzebnicy.

Czwarte Święto Szczepu "Victoria".

Czwarty Turniej św. Jerzego.

Zlot XX lecia ZHR.

Zbiórka.

Pierwszy obóz ZHP.

Kurs Harcerskiej Szkoły Ratownictwa- tak, tak wygladają Ratownicy ZHP ;)

Pierwszy rajd FLO.

Warsztaty dla drużynowych.

Śpiewnik któregoś ze "starszych" druhów, chyba Emeryta.

1 Świebodzicka Drużyna Harcerek "Światło".

3 Świebodzicka Drużyna Harcerek "Bądź Gotów".

69 Środowiskowa Drużyna Wędrownicza "Eskulap".

9 Środowiskowa Drużyna Starszo Harcerska "Agrikola".

17 próbna Drużyna Harcerska "Źródło".

Cześć. Jestem Marta. Jestem harcerką od ponad 7 lat i jestem przyszłą drużynową drużyny wędrowniczej ;)

2011-02-21T11:48:00.000-08:00

Pewnie jesteś tego nie świadomy mój drogi przyjacielu i myślisz, że uwielbiam Cię wyłącznie za te oczy czy usta. Mam ogromną nadzieję, że jeszcze długo będę mogła prowadzić z Tobą niekończące się rozmowy o życiu (które zresztą tak bardzo lubię). Może dowiem się z nich za co cenisz ludzi, jak bardzo umiał byś się poświęcić dla drugiej osoby i jaki smak budyniu lubisz najbardziej... Mój drogi przyjacielu, jesteśmy ludźmi którzy żyją w odrębnych realiach, postrzegamy wszystko inaczej, różnimy się właściwie we WSZYSTKIM a ja (nie wiedząc czemu) sądzę, że tkwi w tym wszystkim iskra jakiejś niecodziennej przyjaźni.
Proszę, uśmiechnij się do mnie nawet tu. Choć Ty pewnie nadal nie jesteś tego świadom i myślisz, że uwielbiam Cię wyłącznie za te oczy czy usta..

Zastanawiam się, co będzie 9 marca 2012 roku.

2010-11-19T09:30:00.000-08:00

Cieszę się, że Cię poznałam.

Brakuje mi.

2010-11-06T11:09:00.000-07:00

Brakuje mi gór. Ich uroku, spokoju.. Już dawno nie byłam na żadnym szlaku. Wiem, że jest rok szkolny i to ten ostatni dlatego też nie mem czasu bo musze się uczyć - ale szczerze - trudno mi się z tym pogodzić. Mam ogromną nadzieje iż w czasie przerwy świątecznej wyjade w Karkonosze.

I dla tych którzy nie rozróżniają. Pasję ma sie jedną przez całe zycie zazwyczaj a zainteresowań można mieć kilka i często mogą się nam zainteresowania zmieniać. Moją pasją są góry.

2010-08-29T12:09:00.000-07:00

Kończą się kolejne wakacje i zauważyłam, że mało kiedy tutaj pisze. Nie, nie tak miało to wyglądać i bardzo Was za to przepraszam. Jednakże niestety wiem, że z nowym rokiem szkolnym będzie mi coraz trudniej tu zaglądać. Powodem będzie nadmiar obowiązków a przede wszystkim (spóźniona o rok^^) matura. Fakt, że za 8 miesięcy usiądę w ławce sam na sam z arkuszem egzaminacyjnym i sprawdzę swoją wiedzę z zakresu matematyki i angielskiego mnie przeraża. Aktualnie postaram się jak najlepiej się do matury przygotować i zdać ją na jakimś dobrym poziomie. Jak mi poszło dowiedzie się w czerwcu. A na razie zapraszam Was do przesłuchania tego :
http://hexiaa.wrzuta.pl/audio/59j3lc7odoF/green_day_-_holiday
Jeżeli znajdziecie w moich notkach jakieś błedy ortograficzne oraz stylistyczne to piszcie.

A może jednak.

2010-06-21T15:11:00.000-07:00

Zbliża się czas w którym będę musiała podjąć jedną z ważniejszych decyzji dotyczących mojego życia. Choć w końcowym rozrachunku ta decyzja i tak zrani któreś z nas.

Kreatywni.

2010-03-15T02:28:00.000-07:00

"Wczoraj we Wrocławiu odbyły się Eliminacje Regionalne konkursu Odyseja Umysłu. Ponad 400 osób w 63 drużynach rywalizowała o prawo występu w Finale Ogólnopolskim konkursu, który odbędzie się za dwa tygodnie w gdańskiej Filharmonii Bałtyckiej. W tym roku Odyseusze rozwiązują pięć problemów długoterminowych : Podróże w naturze (konstruowanie oryginalnego pojazdu z przyczepą kempingową, która wyruszy w podróż), Latanie jest w planie (wykonanie szeregu pojazdów latających ), Znalezisko mówi wszystko (pomysł na odkrycie kreatywnych znalezisk archeologicznych), Nada się kolumnada (budowla kilkunastogramowej konstrukcji z drzewa balsa która utrzyma jak największy ciężar), i Jedzenie na scenie (zaprezentowanie dowcipnej historii, gdzie bohaterowie są produktami spożywczymi). Ponadto, jak co roku drużyny sprawdzają swoje umiejętności w problemach spontanicznych, które do ostatniego momentu są w ścisłej tajemnicy" G.G. Więcej o samym konkursie na www.odyseja.org.Drużyna mojego wspaniałego LO w składzie Michał, Magda, Monika, Patryk, Rafał, Łukasz i ja została Mistrzami Dolnego Śląska w V problemie długoterminowym "Jedzenie na scenie " III kategori wiekowej. I skromnie mówiąc- nasze przedstawienie poruszyło sędziów. Dlatego też chce Wam powiedzieć- pamiętajcie - kreatywności jest w KAŻDYM z nas więc nie bójcie się MARZYĆ, MYŚLEĆ i TWORZYĆ. Mówiła Marta- konkursowy Pan Cor Flakes :D

PS. Do-zo-ba-cze-nia - w - G d a ń s k u :]

Aktualnie?

2010-02-09T12:51:00.000-08:00

Uciekaj! Weź jedną najważniejszą osobę i uciekaj.

/ale czy to takie proste?/

2009-12-23T13:36:00.001-08:00

Wiem, znasz mnie lepiej.

ps. Jeżeli nie chcesz to nie czytaj.

Modlitwa końca mojego wieku.

2009-09-06T12:49:00.000-07:00

"Ty, który śmieszne kawki nauczyłeś latać. Ty, który jesteś z tego i nie z tego świata. Uchowaj dzisi od nienawiści: moje serce, moje oczy, moje myśli. Ty, który stworzyłeś jaśminu gałązkę. Ty, który orzech włoski zawiązujesz w piastkę. Zachowaj dziś od nienawiści: moje serce, moje oczy, moje myśli. Ty, który ciepłym słońcem napełniasz mieszkania. Ty, który dałeś nam trudne przykazania. Uratuj dzisi od nienawiści: moje serce, moje oczy, moje myśli. Ty, który kaczeńce wymyśliłeś dla nas. A żaby nauczyłeś nocnego kumkania. Odwróc dziś - proszę - od nienawiści. Ty, który do morza prowadzisz swe rzeki. Ty, którym zmęczone zamykasz powieki. Nachyl dziś - proszę - w stronę miłości: moje serce, moje oczy i moje myśli."

I ja jeszcze tylko powiem. To były dobre wakacje.

Otwórz oczy !

2009-02-16T09:09:00.001-08:00

Zamknij oczy i spróbuj wyobrazić sobie, jak wielki jest nasz świat i jak wielu ludzi na nim żyje. Pomyśl o wszystkich kulturach otaczających swym bogactwem Ziemię, pomyśl o ludziach zamieszkujących różne kraje, o milionach krajobrazów, narodowych zwyczajach, przekonań, religii, różnorodnych potraw, a nawet sposobach uśmiechu. Spróbuj wyobrazić sobie jedno wielkie zdjęcie naszego świata- jakby ono wyglądało? Czy uważasz, że wiesz o swoich braciach tyle, by obraz ten był pełny?
Podobno świat staje się jedną globalną wioską, a my, jego mieszkańcami, jesteśmy jedną wielką rodziną...
W Dniu Myśli Braterskiej spróbuj pomyśleć, że miejsce Twojego życia nie kończy się ani na granicy miasta czy wioski, w której mieszkasz, ani na granicy naszego państwa czy kontynentu. Jednym ratunkiem dla pokoju, który okazuje się z dnia na dzień coraz bardziej kruchym, jest przyjaźń między młodymi ludźmi, którzy mogą zaakceptować swą inność, wzajemna tolerancja dla różnych narodowości, ras i wyznania, zrozumienia, że to nie Ziemia jest dla nas, ale my dla Niej i bez ludzi ta kolorowa kula dalej będzie wirować w kosmosie, którego nie ogarneliśmy żadną miarą.
22 lutego to dla skautów i skautek z całego świata dzień bardzo ważny- pełen starej tradycji, myśli o przyjaciołach ze wszystkich krajów na Ziemi. Nie zapomnij o tych, których nie znasz, bo mimo dzielących Was tysięcy kilometrów i brak wspólnego języka, masz przyszłość jest wspólna i zależy od nas wszystkich...! Otwórz oczy!

Druhny i Druhowie wszystkie dobrego.

* tekst powstał dla potrzeb kroniki 3 ŚDH-ek "Bądź Gotów", 22 lutego 2008 roku.

Szczęście...

2009-01-26T10:44:00.000-08:00

"TO CZŁOWIEK CZŁOWIEKOWI NAJBARDZIEJ POTRZEBNY JEST DO SZCZĘŚCIA..."
W moim życiu nie może zabraknąć chęci doświadczenia uczucia, które przez wielu określane jest mianem najważniejszego. Stanu pod wpływem którego wielu pisarzy osiągnęło swoje literackie zwycięstwa. Bo zakochany jest największym poetą...
Zamętu w głowie czy sercu, który w najgorszym wypadku spowodował czyjąś śmierć- psychiczną czy fizyczna. Niekontrolowanych spojrzeń, ucieczek w świat wobraźni, oczekiwania na sny które mogą spełnić największe, choć wirtualne marzenia... Te wszystkie i wiele innych zachować niesie ze sobą tylko jedno uczucie- MIŁOŚĆ. Bo w końcu istniejemy na tyle, na ile kochamy-to właśnie jest miarą naszego istnienia...
Kochany dziękuję za to że jesteś ;*

Witam, jestem Marta ;]